Kolejna pozycja Mendozy. Rok potopu lub czasami pod innym tytułem Niewinność zagubiona w deszczu. To historia młodej zakonnicy, która daje się uwieźć rozpustnemu bogaczowi.
Zakonnica mimo młodego wieku jest przeoryszą i prowadzi szpital dla ubogich. Chce założyć też przytułek dla starców. W tym celu udaje się do pewnego młodego, bogatego człowieka prosząc go o wsparcie. Tu odwiedzając go po raz kolejny ulega pokusie. Nic specjalnego. Powiastka o uwiedzeniu, oddaniu się sprawie i historii jakich zapewne wiele. W opowieść wplątany jest też wątek rozbójnika z gór, który to jak się okazuje ma większe serce od bogacza i to on anonimowo przekazuje siostrze ogromną sumę na założenie przytuliska. Mam w planach przeczytanie jeszcze trzech pozycji Mendozy i pewnie na tym koniec. Na razie nie przypadł mi do gustu ten autor.
Zakonnica mimo młodego wieku jest przeoryszą i prowadzi szpital dla ubogich. Chce założyć też przytułek dla starców. W tym celu udaje się do pewnego młodego, bogatego człowieka prosząc go o wsparcie. Tu odwiedzając go po raz kolejny ulega pokusie. Nic specjalnego. Powiastka o uwiedzeniu, oddaniu się sprawie i historii jakich zapewne wiele. W opowieść wplątany jest też wątek rozbójnika z gór, który to jak się okazuje ma większe serce od bogacza i to on anonimowo przekazuje siostrze ogromną sumę na założenie przytuliska. Mam w planach przeczytanie jeszcze trzech pozycji Mendozy i pewnie na tym koniec. Na razie nie przypadł mi do gustu ten autor.
Komentarze