Dałem plamę

Zbliża się dwudziesta rocznica ślubu i w związku z tym postanowiłem Basi kupić kolczyki z tej okazji. Zresztą miałem to już zrobić na jej imieniny. Z Basią jednak jest trudna sprawa. Wtedy wybrałem się razem z nią. I to był błąd. A to nie podobają jej się, a to za drogie, a to żal jej pieniędzy. W efekcie zrezygnowany nie kupiłem jej. Teraz jednak postanowiłem zrobić niespodziankę. Od tygodnia czytałem w internecie o tego rodzaju wyrobach jubilerskich. Przeglądałem wiele stron internetowych z ofertami. W końcu wybrałem firmę i model kolczyków. Poszedłem je dziś zobaczyć na żywo nie mając zamiaru kupna. Byłem jednak umówiony z nią w galerii. Oczywiście pomyliłem numer wzoru - przestawiłem cyferki. W końcu uprzejma pani otwarła stronę internetową i tak wskazałem te kolczyki. Pani zdjęła je z wystawy, ale jakoś mi nie pasowały. Były takie szare. Tym razem pani się pomyliła i wzięła inny wzór. Okazało się, że tamtego nie ma. Zdecydowałem się aby zamówiono je. Jest jeszcze chwila czasu do rocznicy. Pani potwierdziła, że nie będę musiał ich kupić jeśli mi się nie spodobają. Po jakimś czasie jednak się okazało, że są te kolczyki. W miedzy czasie zastanawiałem się jeszcze nad dwoma innymi wzorami. Miałem już trzy do wyboru - dylemat. Większe z większą ilością mniejszych kamieniami. Mniejsze z mniejszą ilością większych kamieniami, ale za to skrzą się cudnie. I jeszcze takie bardziej prostokątne. Mnie i tak najbardziej podobały się te mniejsze, te które na początku wybrałem. Pomyślałem sobie, że jednak najlepiej zrobię jak Basia zdecyduje i tak bym nie wytrzymał do rocznicy tylko dał jej wcześniej. Zadzwoniłem aby przyszła i wybrała. Oczywiście zaczęło się to co zawsze, a po co wydawać pieniądze itp. Po chyba piętnastu minutach przymierzania poddałem się. Stwierdziłem, że pójdziemy na lody i tam Basia dojrzeje, a ja ją urobię. Tak też się stało. Wróciliśmy do sklepu i zdecydowaliśmy się na mój pierwotny wybór. Wyjąłem kartę. Na wszelki wypadek, choć dziś nie miałem kupować sprawdziłem wcześniej czy jest odpowiednia kwota na karcie. Dostaliśmy też kartę stałego klienta. Pani oczywiście poprosiła o dokument tożsamości. Mam kompletnie nieczytelny już podpis na karcie. Ja za wszystko płacę kartą i jest już prawie przepiłowana od przeciągania przez czytnik. Ważna jest do 2011 stawiam, że wcześniej rozpadnie się na dwoje. Doszło do transakcji i odmowa! Zgłupiałem. Pani sprawdziła jeszcze raz, znowu to samo. Głupio mi się zrobiło strasznie. Wtedy mnie olśniło. Pieniądze są, ale po kradzieży karty parę lat temu jak ktoś sobie kupił na moje konto telewizor za pięć tysięcy złotych. Zrobiłem dzienny limit wydatków. Karta na szczęście wtedy była ubezpieczona i odzyskałem pieniądze. Ale kłopotu było z tym wiele. Od tej pory mam ustawiony limit, rozsądny ale na bezpiecznym poziomie. Przeprosiłem i powiedziałem aby odłożono do jutra sfinalizowanie transakcji. Na parkingu dostałem telefon z mBanku z pytaniem czy ja dokonałem próby przekroczenia limity. Potwierdziłem i poprosiłem o zmianę limitu. Niestety Pan nie mógł tego zrobic. Odesłał mnie do mLinii Ale tam trzeba używać klawiszy, bo gada się z automatem. Ja mam zepsutą klawiaturę w tym starym palmtopie. Ze wstydem pojechałem do domu. Basi oczywiście w samochodzie już w drodze powrotnej nagle zaczęły się strasznie podobać te kolczyki. Ględziła o nich całą drogę jakie to one są cudne. Kobiety są bezlitosne i perfidne. Wpierw wybrzydzała i nie chciała kolczyków. Jak się okazało, że będzie mieć jej jutro, to nagle nie może się doczekać. Mam nadzieję, że jutro doprowadzę to do szczęśliwego końca. Ostatnio mnoży się coraz więcej spraw rozpoczętych, a nie załatwionych. Naprawa palmtopa, kolczyki, oczekiwanie na przesyłkę blueray, planowanie i projektowanie podjazdu, miejsce pod kominek, altanka i jeszcze kilka innych. Ciągle zabieram się za coś innego. Ciągle mam co najmniej kilka rozpoczętych spraw. Oczywiście stare doprowadzam do końca, ale zanim to zrobię rozpoczynam nowe. Chyba zbyt intensywnie żyję. Czas trochę zwolnić.